Mia Tero: December 2013\nLa lageto - 22\nLa vidaĵo montri lastajn plantojn ĉe la rando de lageto.\nHodiaŭ, estas bona tempo, la lasta tago de la jaro por sumigi tutan sencon aŭ esencon de mia aranĝo de lageto. Alivorte temas pri laboro ĉe ĝi.\nĈar zorgo, klopodo, laboro donadis al mi iom da sato. Ĉu mi enmetis multon da klopodo, kaj laboro dum la lasta jaro 2013, mi tion esprimis en la privata paĝaro.\nSed, ĝenerale ĵus ĉi-jare, mi komprenis kiajn erarojn estis farate de mi. Verdire oni povas diri: Mi forgesis pri jena principo:\nGuto malgranda, sed ŝtonon ĝi boras.\nLa nivelo de akvo en lageto - 34cm /Tio signifas, ke mankas 34 cm da akvo lau baza nivelo/\nBondezirojn okaze de Novjaro- 2014\nNur unu momento, ankoraŭ unu paŝo,\nKaj, ni enpaŝos Novjaron - 2014.\nPor ke nia vivo glite ŝovu el la monto,\nKaj, la vento ne blovu en okulojn.\nKrome, niajn revojn ĉiam plenumu bele,\nankaŭ agrablajn impresojn.\nFeliĉan, Gajan kaj Riĉan Novjaron 2014 por ĉiuj legantoj de mia blogo,\ndeziras modesta blogisto.\nPosted by Piotr at 4:52 PM No comments: Links to this post\nLa naturo - pri la fungo de tindro\nFlava kolora allogas nian okulon, do ili aspektas bele\nTindro, ankaŭ ĝi nomiĝi brulspongo - kie ĝi kreskas, plej parte sur foliaj arboj, kaj apartenas al la grupo de parazitaj fungoj.\nTio estas araro, kolekto de unuopaj fungoj, kaj ili estas alfiksitaj al arbo, aŭ dikaj branĉoj. /sur la foto ni vidas ilin sur saliko/.\nFoje tindro kaŭzas grandan minacon por arboj, tamen, ĝi atakas la plej parte malfortajn arbojn. La arboj estas tiam difektitaj, pro tio fungoj helpas al pli rapida malkresko de arboj, ĝenerale, ĝi estas malutila. Sed, oni devas prijesi, ke tindro aspektas tre bele sur arbon.\nPosted by Piotr at 6:36 PM No comments: Links to this post\nEsperanto - 11\nLa alvoko tuŝas ĉiujn esperantistojn, manoj atestas tion.\nĴus aperis nova januara numero de revuo Esperanto, sed ĝi estis sendita rete al abonantoj de tiu gazeto.\nVere, ĝi plaĉas al mi, ĝia aspekto bone prezentiĝas. Kvankam mi ĝin detale ne legis, tion mi faros, kiam ĝi estos en miaj manoj, tiam mi ĝuos.\nNun mi prezentas iom da opinioj pri la revuo 'Esperanto'., kiujn mi tralegis en reto,\nKorajn gratulojn pro la nova versio de la revuo.\nTre plaĉas al mi la nova kaj freŝa dizajno (aspekto?) de la revuo Esperanto! Gratulojn! :-) \nLa nova aspekto estas vere moderna kaj alloga. Sed mi havas impreson, ke su...\nDankon; mi jam iris al la pagho Revuo Esperanto en Facebook kaj tie afishis mian reagon...\nMi ankaŭ ricevis ĝin retpoŝte. Bele, bele, bele. Kaj interese!!! Jen, mirinde. Ĝi estas interesa.\nMi ĵus ricevis la revuon retpoŝte, je unua rigardo mi volas diri ke la formato estas eksterordinara, gratulojn kaj bonan Kristnaskon al ĉiuj...\nGratulegon al RE-teamo pro la nova revuo!\nOportune: Tiu ligilo http://bit.ly/1ce1Y86 por scii pliajn informojn pri "Kiel aperi en...\nAl mi, nova esperantisto, ŝategas la nova revuo. Ĝi plijunigas la movadon, kaj ŝajnas tre bona por logi novajn legantojn.\nMi ne gratulas ĉar, verdire, la nova formato tute ne plaĉas al mi.\nĈefe mi rimarkis unu fakton. Vi ripete...\nDo alivorte via modernigo de la revuo signifas malpliigo de la peritaj informoj... ??? La ekvilibro ja estis tre bona antaŭe...\nOficiala organo de monda asocio estu unuavice informilo, kaj ne kopiu la stilon de iu bulvarda gazeto.\nŜajne mi pagis la kotizojn tro frue, kaj la kroma mono por la kategorio MA estas malŝparita...\nPosted by Piotr at 5:04 PM No comments: Links to this post\nLa aŭtuno - 2013\nLa foto farita dum la unuaj tagoj de decembro,do ni vidas iomete da vintro\nĴus hodiaŭ, efemere renkontiĝas aŭtuno kun vintro, nur ili preterpasis laŭ maldika linio. La situacio ripetiĝas ĉiu jaro, do nenio eksterordinare. Sed, la antaŭaj jaroj tiu periodon karakterizis jene, la tero estis kovrita per neĝa blanka kuseno, krome ankaŭ tiam frostis.\nHodiaŭ sabato, la vetero konvena por longa promenado, milda vetero, sune, kaj plej grave temperaturo +5*C\nNia vintro blanka\nPer tuko kovrita.\nAl ni iri por engasitĝi /iom ekloĝi/\nArĝente tute brili!\nSur la frunto\nenmetita luna rondo,\nEl mantelo ŝprucas oraj steloj,\nKiam ĝi skuiĝi.\nKrome, en ĝia mano\nla glacia sceptro.\nĜi ja estas la reĝino de l' vintro\nPosted by Piotr at 6:09 PM No comments: Links to this post\nLa naturo- pego\nKuracisto de arboj.\nĜi estas vidata en mia ĉirkaŭaĵo, apud la domo dum la tuta jaro, sed precize mi povas ĝin rigardi ĝuste sur arboj nune, ĉar ili estas sen folioj.\nKiu interesiĝi pri birdoj, do scias bone kiel ĝi aspekti. Sed mallonge, pegeto /ĝi tiel nomiĝas/ estas iom pli granda ol pasero, iliaj plumoj estas buntaj, ĉapelkapo ruĝa, dorso nigro-blanka, subventro blanka. Ĝia laboro karakterizas - serĉi insektojn kaj formanĝi ilin, do ĝi estas kuracisto de arboj. Kion ankoraŭ oni povas diri pri ĝi, ĝia bekpikado estas aŭdata sufiĉe laŭte, sed rimarki pegon estas malfacile pro ĝia vigleco.\nMi aldonu ankoraŭ, ke krom jam menciita pegeto, mi renkontas pegon nigran, kaj pegon verdan. Statistiko taksas, ke en naturo oni kalkulas 10 specojn de pegoj.\nPosted by Piotr at 7:16 PM 2 comments: Links to this post\nBagateloj - 'ĉina' anaso\nĜi jam trovis lokon por nesto!\nTio estis la frua printempo ĉi- jaro. Al mia bieneto alvenis aŭ alflugis 'ĉina' anaso. De komenco ĝi ne alproksimiĝis al domo, ĉar ĝi estis suspektema, kaj precipe naĝis sur lageto. Sed malsata stomako devigis ĝin, por ke formanĝi ion. Ĝi tiel pripensis, kaj sekvis agadon. Sed imagu al si, ke kokinoj ankaŭ numidoj ne permesadis ĝin, por ke ĝi eĉ ŝteli iom da nutraĵo. Vere anas-ino estis fremdulino, kaj novulino. Finfine kortbirdoj ne akceptis ĝin ĝis hodiaŭ tago. Mi ankoraŭ aldonu, ke mia nova kortbirdo estis ino, kaj la naturo devigis ĝin, havu idojn. Komence, mi ne estis certa, kie ĝi aranĝis la neston, mia kvartaga observado efike sukcesis. Ĝi faris tion en komentubo de la domo. La plej sekura loko.\nOk ovojn ĝi havis, kaj zorge ilin flegis, kovis sur ili ne 28 tagojn, sed preskaŭ 60 tagojn. Kial tiel longe, simple verŝajne ĝi ne estis fekundigita. Kiam mi jam anoncis, ĝi noktas sur lageto, ĉar birdoj ne amikiĝis kun ĝi. Tia estas malgaja sorto de "ĝenulo" Ĉu ĝenulo al mi?\nPosted by Piotr at 5:36 PM 4 comments: Links to this post\nLa naturo - raŭpo\nĜi pensas,- ĉu Ĝi transiros pere tiun bastoneton je la dua flanko?\nĴus, tiu ĉi raŭpo decidis, ĝi devas ekvidi ĝian amikinon, sed la vojo estas longa kaj danĝera. Finfine ĝi prenis malfacilan taskon, kaj elmarŝis antaŭen. Komence ĉio iris laŭ pripensita vojo, do estis facile kaj glate, sed tuj sekvis la baro. Kaj, ĝi estas kuraĝa, granda raŭpo, do ĝi certe sukcesos, ĉar atendas /ĝin/ amikinon, tiu penso volontigis ĝin. La raŭpo grimpis sur la unuan herbon sekve najbaran, kaj fine ĝi estas sufiĉe alte, sed ankoraŭ ĝi glitis al alia, pli dika bastono elektis la plej longan kaj sekuran laŭ ĝi. Jes, ĝi jam pendas, kaj samtempe ĝi pensas - ĉu ĝi transglitos pere tiun bastoneton je la dua flanko. Ĉu ĝi plenumis la taskon?\nPosted by Piotr at 6:35 PM No comments: Links to this post\nLa naturo- oriolo 2\nLonge mi ĝin /neston/ serĉis, sed fine renkontis ĝian lokecon.\nLonge mi serĉis, ankaŭ miaj oreloj pene aŭskultis iliajn belajn voĉojn, pli ĝuste, kantadon aŭ fajfadon. Temas pri orioloj. Sed, la situacio tuŝas la periodon de frua printempo ĝis la monato aŭgusto, tiam iliaj serenadoj silentiĝis. Kial, do mi nun skribas pri tio, ĉar folioj apenaŭ falis de arboj, kaj branĉoj de poploj estas senfoliaj. Ĉi-jare ili fondiĝis nesto tre proksime de domo sur alta poplo /la antaŭan jaron sur salikon/, la proksimeco ĉe domo kaj homoj evidentiĝis sekure al orioloj. Finfine, jes, la nesto de oriolo estas bele videbla, do mia longa observado sukcesis, ĉar tiam el ĝi kovis kaj sekve naskiĝis idoj de orioloj. Mi devas konfesi, ke orioloj estas miaj amegataj birdoj, kaj kun malpacienco atendas ilian alvenon en la sekvonta\nPosted by Piotr at 7:14 PM 6 comments: Links to this post